2007/Jan/29

๑. ศรีสิทธิ์พิศาลภพ เลอหล้าลบล่มสวรรค์ จรรโลงโลกกว่ากว้าง เผยแผ่นผ้างเมืองเมรุ ศรีอยุธเยนทร์แย้มฟ้า แจกแจงจ้าเจิดจันทร์ เพียงพิพรรณผ่องด้าว ขุนหาญห้าวแหนบาท สระทุกข์ราษฎร์รอนเสี้ยน สายเศิกเหลี้ยนล่งหล้า ราญราบหน้าเภริน เข็ญข่าวยินยอบตัว ควบค้อมหัวไหว้ละล้าว ทุกไทน้าวมาลย์น้อม ขอออกออมมาอ่อน ผ่อนแผ่นดินให้ผาย ขยายแผ่นฟ้าให้แผ้ว เลี้ยงทแกล้วให้กล้า พระยศไท้เทิดฟ้า เฟื่องฟุ้งทศธรรม ท่านแฮ

         loading picture
๒. อยุธยายศล่มแล้วลอยสวรรค์ ลงฤา
สิงหาสน์ปรางค์รัตน์บรรเจิดหล้า
บุญเพรงพระหากสรรค์ศาสน์รุ่ง เรืองแฮ
บังอบายเบิกฟ้าฝึกฟื้นใจเมือง
๓. เรืองเรืองไตรรัตน์พ้นพันแสง
รินรสพระธรรมแสดงค่ำเช้า
เจดีย์ระดะแซงเสียดยอด
ยลยิ่งแสงแก้วเก้าแก่นหล้าหลากสวรรค์
๔. โบสถ์ระเบียงมรฑปพื้นไพหาร
ธรรมาสน์ศาลาลานพระแผ้ว
หอไตรระฆังขานภายค่ำ
ไขประทีปโคมแก้วก่ำฟ้าเฟือนจันทร์
๕. เสร็จสารพระยศซ้องสรรเสริญ
ไป่แจ่มใจจำเริญร่ำอ้าง
ตราตรอมตระโมจเหินหวนสวาท
อกวะหวิวหวั่นร้างรีบร้อนการณรงค์
๖. แถลงปางบำราศห้องโหยครวญ
เสนาะเสน่ห์กำศรวลสั่งแก้ว
โอบองค์ผอูนอวลออกโอษฐ์ อรเอย
ยามหนึ่งฤาแคล้วแคล้วคลาดคล้ายขวบปี
๗. รอยบุญเราร่วมพร้องพบกัน
บาปแบ่งสองทำทันเท่าสร้าง
เพรงพรากสัตว์จำฝันพลัดคู่ เขาฤา
บุญร่วมบาปจำร้างนุชร้างเรียมไกล
๘. จำใจจากแม่เปลื้องปลิดอก อรเอย
เยียวว่าแดเดียวยกแยกได้
สองซีกแล่งทรวงตกแตกภาค ออกแม่
ภาคพี่ไปหนึ่งไว้แนบเนื้อนวลถนอม
๙. โอ้ศรีเสาวลักษณ์ล้ำแลโลม โลกเอย
แม้ว่ามีกิ่งโพยมยื่นหล้า
แขวนขวัญนุชชูโฉมแบกเมฆ ไว้แม่
กีดบ่มีกิ่งฟ้าฝากน้องนางเดียว
๑๐. โฉมควรจักฝากฟ้าฤาดิน ดีฤา
เกรงเทพไท้ธรณินทร์ลอบกล้ำ
ฝากลมเลื่อนโฉมบินบนเล่า นะแม่
ลมจะชายชักช้ำชอกเนื้อเรียมสงวน
๑๑. ฝากอุมาสมรแม่แล้ลักษมี เล่านา
ทรามสวยมภูวจักรีเกลือกใกล้
เรียมคิดจบจนตรีโลกล่วง แล้วแม่
โฉมฝากใจแม่ได้ยิ่งด้วยใครครอง
๑๒. บรรจถรณ์หมอนม่านมุ้งเตียงสมร
เตียงช่วยเตือนนุชนอนแท่นน้อง
ฉุกโฉมแม่จักจรจากม่าน มาแฮ
ม่านอย่าเบิกบังห้องหับให้คอยหน
๑๓. สงสารเป็นห่วงให้แหนขวัญ แม่ฮา
ขวัญแม่สมบูรณ์จันทร์แจ่มหน้า
เกศีนี่นิลพรรโณภาส
งามเงื่อนหางยูงฟ้าฝากเจ้าจงดี
๑๔. เรียมจากจักเนิ่นน้องจงเนา นะแม่
ศรีสวัสดิ์เทอญเยาว์อย่าอ้อน
อำนาจสัตย์สองเราคืนร่วม กันแม่
การณรงค์ราชการร้อนเร่งแล้วเรียมลา
         loading picture
๑๕. ลงเรือเรือเคลื่อนคว้างขวัญลิ่ว แลแม่
ทรุดนั่งถอนใจปลิวอกว้า
เหลียวหลังพี่หวาดหวิวใจวาก
แลสั่งสบหน้าหน้าแม่หน้าเอ็นดู
๑๖. ออกจากคลองขุดข้ามครรไล
เรือวิ่งอกว้าใจหวาดขว้ำ
เด็ดแดดั่งเด็ดใยบัวแบ่ง มาแม่
จากแต่อกใจปล้ำเปลี่ยนไว้ในนาง
           loading picture
๑๗. บรรลุอาวาสแจ้งเจ็บกาม
แจ้งจากจงอารามพระรู้
เวรานุเวรตามตัดสวาท แลฤา
วานวัดแจ้งใจชู้จากช้าสงวนโฉม
๑๘. มาคลองบางกอกกลุ้มกลางใจ
ฤาบ่กอกหนองในอกช้ำ
แสนโรคเท่าไรไรกอกรัว ราแม่
เจ็บรักแรมรสกล้ำกอกน้อย ฤาคลาย
๑๙. ชาวแพแห่แง่ค้าขายของ
แพรพัสตราตาดทองเทศย้อม
ระลึกศรีสไบกรองเครือมาศ แม่เฮย
ซัดสอดสองสีห้อมห่อหุ้มบัวบัง
๒๐. วัดหงส์เหมราชร้างรังถวาย นามแฮ
เรียมนิราเรือนสายสวาทสร้อย
หงส์ทรงสีพักตร์ผายพรหมโลก แลฤา
จะสั่งสารนุชคล้อยคลาดท้าวไป่ทัน
๒๑. สังข์กระจายพี่จากเจ้าจอมอนงค์
สังข์พระสี่กรทรงจักรแก้ว
สรวงทิพย์สุธาสรงสายสวาท พี่เอย
สังข์สระสมรจงแผ้วผ่อนถ้าเรียมถึง
         loading picture
๒๒. จากมามาลิ้วล้ำลำบาง
บางยี่เรือราพลางพี่พร้อง
เรือแผงช่วยพานางเมียงม่าน มานา
บางบ่รับคำคล้องคล่าวน้ำตาคลอ
๒๓. มาด่านด่านบ่ร้องเรียกพัก พลเอย
ตาหลิ่งตาเหลวปักปิดไว้
ตาเรียมหลังชลตักตวงย่าน
ไฟด่านดับแดไหม้มอดม้วยฤามี
๒๔. นางนอนชลน่านไล้ลบบาง
ไหลเล่ห์ชลลบปรางแม่คล้ำ
แสนโศกสั่งสารปางจากพี่ ปลอบแม่
นาสิกเรียมซับน้ำเนตรหน้านางนอง
๒๕. บางขุนเทียนถิ่นบ้านนามมี
เทียนว่าเทียนแสงสีสว่างเหย้า
เย็นยามพระสุริยลีลาโลก ลงแม่
เทียนแม่จุดจักเข้าสู่ห้องหาใคร
๒๖. ปานนี้มาโนชญ์น้อยนงพาล พี่เอย
เก็บเกศฤากรองมาลย์มาศห้อย
ปรุงจันทร์จอกทองธารประทิน ทาฤา
นอนนั่งถามแถลงถ้อยทุกข์พร้องความใคร
๒๗. คิดไปใจป่วนปิ้มจักคืน
ใจหนึ่งเกรงราชขืนข่มคร้าม
ใจหนึ่งป่วนปานปืนปัดปวด ทรวงนา
ใจเจ็บฝืนใจห้ามห่อนเจ้าเห็นใจ
๒๘. มิตรใจเจียมจอดเจ้าจักคิด ถึงฤา
จากแม่เจ็บเสมอจิตพี่บ้าง
ฤาลืมมลายปลิดแปลนสวาท
จำพี่โหยไห้ช้างค่ำเช้าชำงาย
๒๙. ไปศึกสุดมุ่งม้วยหมายเป็นตายเลย
ศูนย์ชีพไหนนุชเห็นหากลี้
อรเอยลับหลังเอ็นดูนัก นะแม่
โอ้โอะไกลกันกี้เมื่อไซ้จักสม
๓๐. เรือมามาแกล่ไกล้บางบอน
ถนัดหนึ่งบอนเสียดซอนซ่านไส้
จากมาพี่คายสมรเสมอชีพ เรียมเอย
แรมรสกามาไหม้ตากต้องทรวงคาย
๓๑. บางกกกลกล่อมแก้วกับแด
กรตระกองนุชแปรปรับเนื้อ
ลานโลมวิไลแถงชระมุ่น อกเอย
จำนิราศร